نوشیدنی انرژی زایی که به طرز بدی انسان را می کُشت!

خبرنگاران: ابنزر بایرز، جامعه شناس مشهور آمریکایی، پسر الکساندرز بایرز صنعتگر بود. اِبِن در دوران جوانی خود استعداد امیدوارکننده ای در ورزش نشان داد و در مسابقات گلف آماتور ایالات متحده در سال 1902 و 1903 مقام دوم را کسب کرد و در سال 1906 قهرمان شد. او سرانجام رئیس شرکت آهن و فولاد پدرش شد، و در عین حال تا اواخر چهل سالگی ورزش را ادامه می داد.

نوشیدنی انرژی زایی که به طرز بدی انسان را می کُشت!

اِبِن بار ها برای تماشای مسابقات در سراسر ایالات متحده سفر کرد. او در سال 1927 در حال بازگشت با قطار بود که از تخت بالایی افتاد و دستش آسیب دید. او با وجود بهترین پزشکان و مربیان شخصی، دائما از دردی شکایت می کرد که روی بازی هایش تاثیر می گذاشت. او به توصیه یک پزشک پیتسبورگی شروع به نوشیدن Radithor کرد، دارویی که حاوی عنصر رادیواکتیو رادیوم بود!

رادیتور را ویلیام جی . ای. بیلی (William J. A. Bailey)، دانشجوی اخراجی دانشگاه هاوارد اختراع کرد که به دروغ ادعا می کرد داروساز است. بیلی رادیتور را به عنوان یک محرک متابولیک و داروی تقویت جنسی تبلیغ می کرد. او ادعا می کرد که انفجارهای رادیواکتیو انرژی آزادشده از اتم های رادیوم، اندام های داخلی بدن مثل آدرنال و تیروئید را تحریک می کند و سرعت بهبود بیماری های مختلف مثل سردرد، دیابت، کم خونی، یبوست، آسم و... را افزایش می دهد. رادیتور در بطری های 15 گرمی فروخته می شد و هر بطری حاوی رادیوم 228 و 226 محلول در آب مقطر بود. یک جعبه 24تایی از این بطری ها 30 دلار قیمت داشت.

اِبِن در سه سال بعد، مقدار زیادی رادیتور مصرف کرد چون معتقد بود به بازی هایش کمک می کند. او به 50 سالگی نزدیک می شد و منطقی است که تا حد زیادی توانش را از دست داده بود.

بایرز به طور میانگین سه بطری در روز مصرف می کرد. او اوایل احساس نیرو و انرژی می کرد و به دوستانش هم این دارو را پیشنهاد کرد، حتی برای آن ها ارسال می کرد. اما این نوشیدنی به تدریج اثر جادویی خود را از دست داد. وزن اِبِن کاهش یافت، دچار سردرد های شدید می شد و دندان هایش یکی پس از دیگری افتادند.

دکتر جوزف مانینگ اشتاینر، متخصص اشعه ایکس که چند زن جوان را دیده بود که در حال کار با رادیوم مسموم شده بودند، علائم بیماری بایرز را مسمومیت رادیوم اعلام کرد. فورا درخواست بررسی رادیتور صورت گرفت. در سال 1931، کمیسیون تجارت فدرال از بایرز خواست تا درباره تجربه خود شهادت دهد، اما او بیمارتر از آن بود که بتواند سفر کند، بنابراین کمیسیون وکیلی فرستاد تا با او در خانه اش مصاحبه کند.

وکیل، بایرز را در شرایط مهلکی یافت و او را این گونه توصیف کرد: از نظر سنی جوان و از نظر ذهنی هوشیار بود، او به سختی می توانست حرف بزند. سرش باندپیچی شده بود. دو عمل جراحی پیاپی را پشت سر گذاشته بود که در آن کل فک بالایی، به جز دو دندان جلو، و بیشتر فک پایینش را برداشته بودند. همه بافت استخوانی باقی مانده بدنش به تدریج در حال از هم پاشی بود و حفره هایی در جمجمه اش ایجاد شده بود.

بایرز شش ماه بعد به طرز بدی درگذشت. کالبدشکافی نشان داد که تنها شش دندان او باقی مانده بوده، هر دو فک او پوسیده بودند، مغزش ورم کرده بود، کلیه هایش از کار افتاده بود، در استخوان هایش 36 میکروگرم رادیوم وجود داشت. 10 میکروگرم رادیوم برای انسان کشنده است.

مرگ بایرز تبلیغات گسترده ای به راه انداخت که مردم را از خطرات ناشی از مسمومیت رادیوم آگاه می کرد. اما هنوز افراد زیادی به قدرت شفابخش رادیوم اعتقاد داشتند. پزشک بایرز، دکتر مویار که رادیتور را برای او تجویز کرده بود، با جدیت ارتباط رادیوم با مرگ او را انکار می کرد و می گفت: در میان بیمارانم حتی یک مرگ هم بر اثر درمان رادیوم نداشته ام. من همان قدر آب رادیوم مصرف می کنم که آقای بایرز مصرف می کرد و اکنون 51 سال دارم و سالم و فعالم.. من معتقدم که آب رادیوم جایگاه خاصی در درمان برخی بیماری ها دارد و من در صورت لزوم آن را تجویز می کنم.

مرگ بایرز برخی افراد را متقاعد نکرد، اما باعث شد کمیسیون تجارت فدرال وارد عمل شود. در دسامبر همان سال، دستور توقف فعالیت شرکت ویلیام بیلی و تولید رادیتور داده شد. بیلی هرگز به خاطر مرگ بایرز محاکمه نشد و به درمان های قلابی خود ادامه داد. او در سال 1937 قرص های حاوی جلبک دریایی می فروخت که ادعا می کرد 32 بیماری را درمان می کند. یکی دیگر از درمان های او شامل پوشیدن یک قطعه حاوی رادیوم رادیواکتیو بود. او فروش زیادی داشت و مرد ثروتمندی درگذشت.

منبع: amusingplanet

منبع: برترین ها
انتشار: بروزرسانی: 23 مهر 1398 شناسه مطلب: 491

به "نوشیدنی انرژی زایی که به طرز بدی انسان را می کُشت!" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "نوشیدنی انرژی زایی که به طرز بدی انسان را می کُشت!"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید